371 mln zł - tyle, według wstępnego szacunku PKO BP, wyniosło obciążenie wyniku za III kwartał 2026 r. związane z ryzykiem prawnym kredytów hipotecznych w walutach obcych.
🏦 PKO BP (PKO) - koszt spraw frankowych obciąża kwartał
Największy polski bank ponownie pokazuje, jak istotne dla jego wyników pozostają sprawy dotyczące kredytów walutowych. W komunikacie z 13 października wskazał 371 mln zł kosztu, ale nie podał jeszcze całego wyniku za III kwartał.
Źródłem obciążenia jest przede wszystkim zwiększenie rezerwy po aktualizacji sposobu szacowania ryzyka prawnego oraz wzrost przewidywanych kosztów ugód z klientami. Rezerwa, czyli kwota uwzględniona dziś w wyniku na poczet oczekiwanych przyszłych kosztów, zmniejsza raportowany wynik kwartału. Nie należy jednak utożsamiać całych 371 mln zł z jednorazowym wypływem gotówki z banku.
Dlaczego ta informacja ma znaczenie także poza samym PKO BP? Koszty sporów o kredyty walutowe są jedną z istotnych pozycji obserwowanych przez inwestorów analizujących polskie banki. W tym przypadku komunikat potwierdza, że temat nadal wpływa na rachunek wyników lidera sektora. Nie pozwala natomiast określić, jak duża będzie ostateczna skala obciążenia w kolejnych okresach.
Brakuje też punktu odniesienia: bank nie podał w tym raporcie porównywalnego kosztu z wcześniejszego kwartału ani z analogicznego okresu poprzedniego roku. Nie mam więc podstaw, by pisać o przyspieszeniu lub wyhamowaniu wydatków na spory i ugody. Dane są wstępne i niezaudytowane, a pełny obraz rentowności będzie wymagał pozostałych pozycji wyniku.
Kluczowe fakty:
- 371 mln zł to szacowane obciążenie wyniku za III kwartał 2026 r.
- Koszt dotyczy ryzyka prawnego kredytów hipotecznych w walutach obcych.
- Bank zwiększył rezerwę i przewidywane koszty ugód z klientami.
- Komunikat nie zawiera pełnego wyniku kwartału ani danych porównawczych.
W mojej ocenie jest to przede wszystkim konkretna informacja o obciążeniu bieżącego wyniku, a nie samodzielna podstawa do oceny kondycji całego banku. Do takiej oceny potrzebne są pełne dane kwartalne.
⚡ ZE PAK (ZEP) - umowa otwiera kolejny etap projektu SMR
ZE PAK uzgodnił z SGE zasady współpracy przy projekcie małych reaktorów jądrowych BWRX-300 w Pątnowie. Umowa opisuje podział ról, sposób wniesienia i sprzedaży terenu oraz możliwą drogę wyjścia z inwestycji, lecz nie jest decyzją o rozpoczęciu budowy elektrowni.
Partnerzy planują powołać wspólną spółkę projektową. SGE ma posiadać większość akcji i zarządzać przedsięwzięciem, natomiast spółka zależna ZE PAK obejmie pakiet mniejszościowy z określonymi prawami ochronnymi. Dla akcjonariusza ZE PAK istotne jest rozróżnienie między udziałem w projekcie a kontrolą nad nim: większościową pozycję i funkcję zarządzającą przewidziano dla partnera.
ZE PAK i jego spółka zależna mają na własny koszt przygotować teren po zakończeniu prowadzonej tam działalności. Część nieruchomości trafi do wspólnej spółki jako aport, czyli majątek przekazany w zamian za akcje, a część ma zostać sprzedana. Umowa określa cenę sprzedaży na 300 mln zł netto, możliwą do obniżenia o maksymalnie 50 mln zł netto zależnie od rzeczywistych kosztów przygotowania terenu. Płatności przewidziano w latach 2028-2030, a przekazanie terenu na 2030 r. Nie traktuję zatem kwoty 300 mln zł jako gotówki dostępnej spółce obecnie.
Co jeszcze wyróżnia tę umowę? Jeżeli projekt osiągnie uzgodnione etapy przed upływem pięciu lat od utworzenia wspólnej spółki, podmiot zależny ZE PAK będzie mógł sprzedać SGE cały swój pakiet w przedsięwzięciu za 100 mln EUR. Jest to możliwość zależna od postępów, a nie zagwarantowany wpływ. Uruchomienie współpracy wymaga ponadto zgód organów ochrony konkurencji.
Kluczowe fakty:
- Projekt dotyczy małych reaktorów BWRX-300 w Pątnowie.
- SGE ma mieć większość w planowanej spółce projektowej.
- Cena sprzedaży części terenu wynosi 300 mln zł netto, z możliwą obniżką do 50 mln zł netto.
- Warunkowa możliwość sprzedaży udziału w projekcie opiewa na 100 mln EUR.
Analizując ten komunikat, oddzielam ustalone warunki współpracy od przyszłych wpływów. Dla inwestorów szczególnie ważne pozostają zgody administracyjne, koszt przygotowania terenu i tempo osiągania kolejnych etapów projektu.
⛏️ JSW (JSW) - więcej węgla niż kwartał wcześniej, mniej sprzedaży niż rok temu
Operacyjny obraz III kwartału w JSW jest niejednoznaczny. Produkcja i sprzedaż poprawiły się względem II kwartału 2026 r., ale sprzedaż zarówno węgla, jak i koksu była niższa niż w III kwartale 2025 r.
Grupa wyprodukowała w minionym kwartale 3,31 mln ton węgla, wobec 3,23 mln ton kwartał wcześniej. Sprzedała 3,21 mln ton, wobec 2,97 mln ton w II kwartale i 3,55 mln ton rok wcześniej. W koksie kierunek był podobny: produkcja wyniosła 0,74 mln ton, a sprzedaż 0,72 mln ton. Obie wartości przewyższyły poziom z II kwartału, podczas gdy sprzedaż pozostała poniżej ubiegłorocznych 0,78 mln ton.
Czy wyższe ceny równoważą mniejszy wolumen? Raport operacyjny nie daje odpowiedzi, bo nie zawiera przychodów ani zysku. Podaje za to szacowaną średnią cenę węgla koksowego sprzedawanego odbiorcom zewnętrznym: 754,83 zł za tonę, o około 16% więcej niż rok wcześniej, lecz o 1,6% mniej niż kwartał wcześniej. Cena koksu wyniosła 1078,93 zł za tonę, co oznacza wzrost w obu porównaniach. Końcowy wpływ cen i ilości na wynik zależy również od kosztów.
Po dziewięciu miesiącach produkcja węgla osiągnęła 73,5% rocznego celu, a koksu 66,5%. Ta różnica zwraca moją uwagę przy ocenie wykonania planów produkcyjnych. Spółka informuje także o czasowym odizolowaniu zagrożonego rejonu ściany w Zofiówce wskutek wzrostu stężenia tlenku węgla. Wskazuje na trudne warunki geologiczne i słaby popyt na stal w UE. Na sprzedaż wpływały ponadto działania służące poprawie bieżącej płynności, w tym ustanowienie zabezpieczeń na węglu - wykorzystanie zapasów jako gwarancji zobowiązań, co może ograniczać swobodę dysponowania nimi.
Kluczowe fakty:
- Sprzedaż węgla wyniosła 3,21 mln ton, a koksu 0,72 mln ton.
- Rocznie sprzedaż węgla była niższa o około 9,7%, a koksu o 7,7%.
- Produkcja po dziewięciu miesiącach zrealizowała 73,5% celu dla węgla i 66,5% dla koksu.
- Raport nie zawiera przychodów ani zysku za III kwartał.
Widzę poprawę aktywności względem poprzedniego kwartału, lecz nie utożsamiam jej z poprawą wyniku finansowego. Dla oceny kwartału trzeba zestawić podane wolumeny i ceny z kosztami, których ten komunikat nie przedstawia.
🧪 PCC Rokita (PCR) - aport za 266 mln zł i emisja bez prawa poboru
Akcjonariusze PCC Rokita mają zdecydować o emisji 4 027 312 nowych akcji dla większościowego akcjonariusza PCC SE. W zamian do spółki mają trafić aktywa związane z producentem kwasu monochlorooctowego PCC MCAA, wycenione łącznie na 266,25 mln zł.
To plan aportu, czyli wniesienia majątku w zamian za akcje zamiast zapłaty gotówką. PCC Rokita ma otrzymać bezpośrednio 62,64% udziałów w PCC MCAA oraz 100% akcji MCAA SE, posiadającej pośrednio dalsze udziały w tym producencie. Spółka wskazuje na możliwość lepszego połączenia tej działalności z własnym biznesem chlorowym. Komunikat nie wycenia jednak przyszłych korzyści z takiego połączenia.
Cena emisyjna wynosi 66,11 zł za akcję. Jeżeli emisja dojdzie do skutku, liczba akcji PCC Rokita wzrośnie z 20 258 469 do 24 285 781, czyli o około 19,9% względem obecnej liczby. Obecni akcjonariusze nie będą mogli nabyć nowych akcji w ramach prawa poboru - pierwszeństwa zakupu pozwalającego utrzymać dotychczasowy procentowy udział. Ich udział w kapitale zatem zmaleje, choć sama liczba posiadanych przez nich akcji się nie zmieni.
Dlaczego zwracam uwagę także na wyniki wnoszonej działalności? Przychody PCC MCAA, a nie PCC Rokita, spadły z 200,57 mln zł w 2024 r. do 177,95 mln zł w 2025 r. Zysk operacyjny zmniejszył się z 29,82 mln zł do 4,37 mln zł, a wynik netto przeszedł z 21,87 mln zł zysku do 6,41 mln zł straty. Zysk operacyjny pokazuje rezultat podstawowej działalności przed uwzględnieniem m.in. kosztów finansowania; jego spadek sygnalizuje, że przejmowany biznes zarabiał w 2025 r. wyraźnie mniej na swojej działalności.
Kluczowe fakty:
- Projekt obejmuje emisję 4 027 312 akcji po 66,11 zł, skierowaną do PCC SE.
- Wartość wnoszonych aktywów oszacowano na 266,25 mln zł.
- Prawo poboru obecnych akcjonariuszy ma zostać wyłączone.
- 16 listopada 2026 r. odbędzie się walne zgromadzenie mające głosować nad propozycją.
Transakcja wymaga uchwał i dalszych formalności, więc nie przedstawiam jej jako zakończonego przejęcia. Dla inwestora zestawienie możliwych korzyści z integracji z rozwodnieniem udziału oraz słabszymi wynikami PCC MCAA jest tu zasadniczą częścią oceny propozycji.
🚨 Krakchemia (KCH) - spółka nie zdoła wykonać układu
Krakchemia poinformowała 15 października, że nie będzie w stanie wykonać zatwierdzonego układu częściowego z wierzycielami. Spółka złożyła także wniosek o ogłoszenie upadłości, ponieważ utraciła zdolność do terminowego regulowania zobowiązań.
Układ częściowy to uzgodnione zasady spłat obejmujące tylko część wierzycieli. Gdy zatwierdzenie układu stało się prawomocne, rozpoczął się termin spłaty zobowiązań nim objętych. Zarząd ocenia jednak, że spółka nie będzie mogła ich regulować. Dla posiadaczy akcji i wierzycieli jest to znacznie poważniejsza informacja niż samo przesunięcie terminu płatności: podważa możliwość wykonania przyjętego już rozwiązania restrukturyzacyjnego.
Spółka wiąże pogorszenie sytuacji ze spadkiem przychodów po utracie współpracy z dostawcami oraz z zajęciami majątku przez organy podatkowe. Na podstawie komunikatu nie mogę przypisać każdemu z tych czynników konkretnej części problemu finansowego. Znam natomiast skalę wskazanych zobowiązań dotyczących VAT za lata 2013-2015: według danych spółki na 4 września 2026 r. wynosiły one 76,83 mln zł, w tym 33,67 mln zł odsetek. Odsetki stanowią więc znaczną część wykazanej kwoty; czas trwania sporu o stare rozliczenia ma tu wymiar finansowy.
Ważne jest też precyzyjne określenie statusu sprawy. Złożenie wniosku o upadłość nie oznacza, że sąd już ją ogłosił. Komunikat nie podaje daty rozpatrzenia wniosku ani nowego harmonogramu spłat. Nie ma więc podstaw, by opisywać wynik postępowania jako przesądzony lub wskazywać termin rozstrzygnięcia.
Kluczowe fakty:
- Krakchemia ocenia, że nie wykona układu częściowego z wierzycielami.
- Spółka złożyła wniosek o upadłość; nie jest to informacja o jej ogłoszeniu.
- Wskazane zobowiązania podatkowe wynosiły 76,83 mln zł, w tym 33,67 mln zł odsetek.
- Dokument nie zawiera nowego planu spłat ani terminu decyzji sądu.
Choć Krakchemia jest znacznie mniejsza od pozostałych opisanych spółek, wybieram ten komunikat ze względu na jego bezpośrednie znaczenie dla wierzycieli i akcjonariuszy. Granica niepewności jest jasna: znam stanowisko spółki i fakt złożenia wniosku, ale nie rozstrzygnięcie sądu.
