Raport kwartalny Q1 2026 Celon Pharma

Celon Pharma pokazał w I kwartale 2026 r. wyraźną poprawę sprzedaży i wyniku operacyjnego, ale najważniejszy wpływ na końcowy zysk miał jednorazowy efekt księgowy związany z inwestycją w Novohale. Przychody grupy wzrosły do 61,9 mln zł z 49,3 mln zł rok wcześniej, czyli o około 25%. Spółka poprawiła też wynik operacyjny: strata EBIT zmniejszyła się do 6,0 mln zł z 18,8 mln zł, a EBITDA przeszła na plus i wyniosła 5,2 mln zł wobec -5,5 mln zł rok wcześniej.

W praktyce oznacza to, że podstawowy biznes spółki działa lepiej niż rok temu, szczególnie na poziomie sprzedaży i rentowności operacyjnej. Trzeba jednak pamiętać, że bardzo wysoki zysk netto nie pokazuje w pełni powtarzalnej siły biznesu, bo został mocno podbity zdarzeniem jednorazowym.

Najmocniej wzrósł segment leków generycznych, którego przychody zwiększyły się do 53,5 mln zł z 49,0 mln zł. Jednocześnie segment innowacyjny urósł z 0,4 mln zł do 8,4 mln zł, głównie dzięki odblokowaniu płatności z dotacji oraz usługom badawczo-rozwojowym świadczonym dla Novohale. To dobry sygnał, bo pokazuje, że część projektów badawczych zaczyna przynosić realne wpływy pieniężne lub rozliczenia przychodowe.

To oznacza, że część generyczna nadal finansuje rozwój spółki, a część innowacyjna wciąż obciąża wyniki, ale już mniej niż rok temu. Dla inwestora to ważne, bo pokazuje stopniowe ograniczanie strat w obszarze badań i rozwoju.

Zysk netto w wysokości 162,6 mln zł wynika głównie z ujęcia 169,1 mln zł z tytułu wyceny udziałów w Novohale i rozliczenia utraty znaczącego wpływu na tę spółkę. Sama spółka wprost zaznacza, że ten efekt ma charakter jednorazowy. Bez tego zdarzenia obraz wyników byłby dużo bardziej umiarkowany, choć nadal lepszy niż rok wcześniej. To kluczowa informacja dla inwestorów, bo taki zysk nie musi się powtórzyć w kolejnych kwartałach.

Po stronie kosztów widać stabilizację. Łączne koszty operacyjne wyniosły 67,8 mln zł wobec 67,9 mln zł rok wcześniej. Spadły koszty amortyzacji i zużycia surowców, co spółka wiąże z poprawą efektywności produkcji oraz kapitalizacją części kosztów rozwojowych, głównie dla projektu Reduzek. Wzrosły natomiast koszty usług obcych do 13,0 mln zł z 9,1 mln zł, co wynikało z większego wykorzystania usług doradczych i rozwojowych.

Bilans wyraźnie się poprawił. Aktywa grupy wzrosły do 670,7 mln zł z 457,5 mln zł na koniec 2025 r., a kapitał własny do 528,8 mln zł z 363,2 mln zł. Jednocześnie gotówka spadła do 8,3 mln zł z 19,3 mln zł, choć spółka wskazuje też na dodatkowe płynne aktywa finansowe i dostępne finansowanie. Wskaźnik płynności bieżącej wyniósł 1,2, a udział kapitału własnego i finansowania długoterminowego w pasywach sięgnął 86,9%.

W praktyce spółka wygląda dziś kapitałowo mocniej niż wcześniej, ale jednocześnie poziom gotówki jest niższy, więc ważne będzie dalsze finansowanie projektów rozwojowych i inwestycji. To szczególnie istotne przy dużych nakładach na badania i nową fabrykę.

Spółka kontynuuje ważne inwestycje rozwojowe. Projekt Reduzek, związany z lekiem opartym o semaglutyd i budową zakładu na Słowacji, pozostaje jednym z kluczowych kierunków. W marcu 2026 r. spółka zależna zawarła umowę finansowania z EBOR do kwoty 23 mln EUR na uruchomienie zakładu produkcyjnego na Słowacji. To może wzmocnić możliwości produkcyjne i zmniejszyć presję na finansowanie inwestycji wyłącznie z własnych środków.

Po dniu bilansowym spółka poinformowała też o rekomendacji do dofinansowania czterech projektów przez Agencję Badań Medycznych na łączną kwotę 39,28 mln zł. To pozytywny sygnał dla dalszego rozwoju projektów badawczych, choć środki będą zależne od podpisania odpowiednich umów. Dodatkowo spółka wskazuje, że prowadzi rozmowy partneringowe dla projektów CPL36 i CPL116, co może być ważnym źródłem przyszłych wpływów.

W akcjonariacie nie było zmian względem poprzedniego raportu. Głównym akcjonariuszem pozostaje Glatton sp. z o.o., kontrolowana przez prezesa Macieja Wieczorka, z udziałem 55,8% w kapitale i 65,4% głosów. To oznacza utrzymanie silnej kontroli założyciela nad spółką.

W zarządzie nastąpiła istotna zmiana personalna. 27 lutego 2026 r. z funkcji członka zarządu i dyrektora finansowego zrezygnował Bartosz Szałek, a od 23 marca 2026 r. do zarządu weszła Justyna Rejmak, obejmując funkcję CFO. Dla inwestorów to ważne, bo zmiana osoby odpowiedzialnej za finanse może wpływać na sposób prowadzenia polityki finansowej i komunikacji z rynkiem.

Po stronie ryzyk warto zwrócić uwagę na kilka elementów. Po pierwsze, duża część poprawy wyniku netto jest jednorazowa. Po drugie, segment innowacyjny nadal generuje stratę i wymaga finansowania. Po trzecie, spółka prowadzi kilka sporów sądowych, w tym z Polfarmex oraz Bayer. Na spory z Polfarmex utworzono rezerwę 3,3 mln zł, natomiast w sprawach z Bayer spółka ocenia ryzyko jako niskie i nie utworzyła rezerwy. Dodatkowo spółka sama wskazuje na ryzyka makroekonomiczne, kursowe i regulacyjne.

W raporcie nie ma informacji o dywidendzie za 2025 r. Spółka wprost wskazała, że na dzień bilansowy nie odbyło się jeszcze zwyczajne walne zgromadzenie, a jednostka dominująca miała za 2025 r. stratę netto 78,4 mln zł. To sugeruje, że temat wypłaty zysku nie jest obecnie głównym elementem tej publikacji.

Ogólnie raport można ocenić jako pozytywny: sprzedaż rośnie, wynik operacyjny się poprawia, segment generyczny pozostaje mocny, a spółka zdobywa finansowanie i dotacje na rozwój. Jednocześnie inwestor powinien oddzielić realną poprawę biznesu operacyjnego od jednorazowego efektu księgowego, który sztucznie podniósł zysk netto.

Wyjaśnienie prostym językiem: EBITDA to wynik firmy przed amortyzacją, odsetkami i podatkami — pomaga ocenić, czy podstawowy biznes zarabia na bieżącej działalności. EBIT to wynik operacyjny po uwzględnieniu amortyzacji. Utrata znaczącego wpływu oznacza, że spółka przestała mieć taką pozycję w innej firmie, która pozwalała jej istotnie wpływać na decyzje, więc musiała inaczej pokazać tę inwestycję w księgach. Wycena do wartości godziwej oznacza przeliczenie wartości udziałów według obecnej szacowanej wartości rynkowej, a nie historycznego kosztu. Kapitalizacja kosztów prac rozwojowych oznacza, że część wydatków na rozwój nie trafia od razu do kosztów, tylko jest pokazywana jako inwestycja w aktywa.