Polenergia poinformowała, że 24 sierpnia 2026 rozwiązano umowę o dofinansowanie projektu wodorowego realizowanego przez spółkę zależną Polenergia H2HB Nowa Sarzyna sp. z o.o. Chodzi o projekt budowy ogólnodostępnych stacji tankowania wodoru w Rzeszowie i Nowej Sarzynie.
Planowana wartość wsparcia wynosiła 20 000 000 zł, co odpowiadało około 43% kosztów kwalifikowanych projektu. Jednocześnie spółka podkreśliła, że żadne środki z tej umowy nie zostały wypłacone. To ogranicza ryzyko natychmiastowego zwrotu pieniędzy lub sporu o już otrzymane finansowanie.
Rozwiązanie nastąpiło na mocy porozumienia między stronami, a strony potwierdziły brak wzajemnych roszczeń. Z punktu widzenia inwestora to ważne, bo zmniejsza ryzyko dodatkowych kosztów prawnych lub finansowych związanych z zamknięciem projektu.
Spółka wskazała też, że decyzja jest zgodna ze Strategią Grupy Polenergia do 2030 roku, która zakłada stopniowe wycofywanie się z inwestycji w obszarze wodoru. W praktyce oznacza to dalsze porządkowanie portfela projektów i koncentrację na innych kierunkach rozwoju. Z drugiej strony jest to także sygnał, że grupa rezygnuje z części potencjalnego wzrostu w segmencie wodoru, który wcześniej był traktowany jako obszar rozwojowy.
Dla akcjonariuszy wydźwięk komunikatu jest raczej lekko negatywny: spółka traci możliwość realizacji projektu z istotnym wsparciem publicznym, ale jednocześnie ogranicza ryzyko związane z dalszym angażowaniem kapitału w obszar, z którego strategicznie się wycofuje.
Wyjaśnienie prostym językiem: koszty kwalifikowane to ta część wydatków projektu, którą instytucja finansująca uznaje za możliwą do objęcia dotacją. Brak wzajemnych roszczeń oznacza, że żadna ze stron nie domaga się od drugiej odszkodowania ani zwrotu pieniędzy z tytułu tej umowy.