Skonsolidowany raport roczny Mostostal Warszawa za 2025

Grupa Mostostal Warszawa opublikowała skonsolidowany raport roczny za 2025 rok. Najważniejszy wniosek jest niestety słaby: spółka zanotowała wyraźnie gorsze wyniki niż rok wcześniej, a zarząd wprost wskazuje na istotną niepewność co do kontynuacji działalności, jeśli nie uda się pozyskać dodatkowego finansowania.

W praktyce oznacza to, że mimo wzrostu gotówki na koniec roku, podstawowa działalność budowlana przyniosła dużo słabszy wynik, a straty mocno osłabiły bilans spółki. Dla inwestorów najważniejsze jest to, że problem nie dotyczy tylko jednego wskaźnika, ale jednocześnie sprzedaży, rentowności i kapitału własnego.

Wykres pokazuje, że spadek przychodów zbiegł się z dużo większą stratą netto. To sugeruje, że problemem nie był tylko mniejszy wolumen prac, ale też słabsza opłacalność części kontraktów i dodatkowe obciążenia.

Najmocniej na wyniki wpłynęły problemy na kontraktach. Spółka wskazała m.in. utworzenie rezerw na 49,4 mln zł na kary umowne związane z odstąpieniem od umowy przy projekcie Porąbka-Żar, a także straty na wybranych projektach wynikające z przekroczenia kosztów i wydłużenia realizacji. Dodatkowo wynik obciążyły wysokie koszty ogólnego zarządu oraz wzrost pozostałych kosztów operacyjnych.

Z drugiej strony raport pokazuje też kilka elementów łagodzących obraz sytuacji. Przepływy pieniężne z działalności operacyjnej były dodatnie i wyniosły 115,0 mln zł, wobec ujemnych -30,4 mln zł rok wcześniej. Spółka miała też na koniec roku 224,4 mln zł gotówki. To oznacza, że krótkoterminowo firma nadal operuje i obsługuje bieżącą działalność, ale nie rozwiązuje to problemu większych potrzeb finansowych w kolejnych kwartałach.

To oznacza, że spółka ma więcej zobowiązań krótkoterminowych niż majątku obrotowego, a dodatkowo kapitał własny stał się ujemny. Dla inwestora to sygnał ostrzegawczy, bo pokazuje napiętą sytuację finansową i zależność od zewnętrznego wsparcia.

Zarząd wprost napisał, że przyszła płynność zależy od powodzenia planu finansowania i działań korporacyjnych. Szacowane dodatkowe potrzeby finansowe w III kwartale 2026 roku mogą wynieść od 425 mln zł do 570 mln zł. Spółka rozważa pozyskanie finansowania od instytucji finansowych, wsparcie akcjonariusza większościowego oraz podwyższenie kapitału zakładowego, czyli emisję nowych akcji.

Ważne jest też to, że wsparcie większościowego akcjonariusza Acciona Construcción nie ma dziś pełnego, długoterminowego charakteru. Na koniec 2025 roku spółka miała od Acciony pożyczkę długoterminową w wysokości 71,2 mln zł, a w styczniu 2026 roku otrzymała dodatkową pożyczkę krótkoterminową na 108,9 mln zł. Jednocześnie Acciona zaznaczyła, że nie deklaruje automatycznego dalszego finansowania po 23 maja 2026. To zwiększa niepewność.

Portfel zamówień pozostaje duży i wyniósł na koniec roku 2 372,1 mln zł, ale był niższy niż rok wcześniej. Wartość pozostałych do realizacji zobowiązań do wykonania świadczenia spadła z 3 008,2 mln zł do 2 372,1 mln zł. To oznacza, że spółka ma nadal dużo pracy zakontraktowanej, ale skala przyszłych przychodów z obecnego portfela jest mniejsza niż rok wcześniej.

Raport pokazuje też koncentrację na jednym dużym kliencie. Największym odbiorcą była GDDKiA, odpowiadająca za około 40% sprzedaży w sprawozdaniu finansowym i 41,4% w sprawozdaniu z działalności. Taka zależność od jednego zamawiającego zwiększa ryzyko, jeśli pojawiają się spory, opóźnienia lub problemy kontraktowe.

W segmencie działalności najsłabiej wypadł obszar przemysł i energetyka, który zanotował stratę segmentu -86,4 mln zł. Dla porównania infrastruktura była dodatnia na poziomie 14,7 mln zł, a budownictwo ogólne na poziomie 40,1 mln zł. To sugeruje, że największe problemy były skupione w wybranych projektach przemysłowo-energetycznych.

Wśród zdarzeń po dniu bilansowym szczególnie ważne są: egzekucja gwarancji dotyczącej projektu Porąbka-Żar na 108,9 mln zł, pozew przeciwko GDDKiA dotyczący projektu S19 Rzeszów Południe – Babica o 487 mln zł, arbitraż przeciwko GE Hydro France na 35 mln USD oraz odstąpienie od kontraktu S19 Domaradz – Iskrzynia. To pokazuje, że spółka próbuje odzyskać część środków i bronić swoich racji, ale jednocześnie wynik i termin tych spraw są niepewne.

Z punktu widzenia akcjonariuszy ważna jest też kwestia dalszego istnienia spółki. Zarząd wskazał, że zaktualizowała się przesłanka z art. 397 KSH, czyli sytuacja, w której strata przewyższa określony poziom kapitałów i trzeba poddać pod głosowanie dalsze istnienie spółki. WZA zwołane pierwotnie na 28 kwietnia 2026 zostało odwołane, ale ma zostać zwołane ponownie po publikacji zbadanego sprawozdania. Dodatkowo spółka zapowiada, że walne zgromadzenie dotyczące możliwego podwyższenia kapitału ma odbyć się między 26 a 29 maja 2026.

Podsumowując: raport ma wyraźnie negatywny wydźwięk. Spółka ma duży portfel zamówień i nadal generuje gotówkę z działalności operacyjnej, ale skala strat, ujemny kapitał własny, napięta płynność i potrzeba dużego dokapitalizowania są dziś kluczowymi ryzykami dla inwestorów. Najbliższe miesiące będą zależeć głównie od tego, czy uda się pozyskać finansowanie i przeprowadzić działania kapitałowe.

Wyjaśnienie prostym językiem: ujemny kapitał własny oznacza, że po odjęciu zobowiązań od majątku spółki bilansowo zostaje wartość poniżej zera. Podwyższenie kapitału zwykle oznacza emisję nowych akcji, czyli pozyskanie pieniędzy od akcjonariuszy lub nowych inwestorów. Istotna niepewność co do kontynuacji działalności oznacza, że audytor i zarząd widzą realne ryzyko, iż bez dodatkowego finansowania spółka może mieć problem z dalszym normalnym funkcjonowaniem.